“စနစ်တကျစုဖွဲ့မှုအားကောင်းတဲ့ လက်နက်ကိုင်စစ်တပ်ဆိုတာ စာအုပ်ထဲမှာသာရှိပြီးတော့ တကယ့်ပြည်သူရဲ့ အငြိုးကို ခံနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပါဘူး။ တူမီးကစလို့ လက်လုပ်ပစ္စည်းတွေနဲ့ စတင်တော်လှန်ချိန်ကတည်း အလဲလဲအကွဲကွဲနဲ့ ခံနေရတဲ့ စစ်တပ်ဟာ နည်းပညာတိုးတက်လာတဲ့ အချိန် ဝေဟင်က Drop Bomb တွေရဲ့ ရန်ဟာ အဓိကရင်ဆိုင်ရမယ့် ပြဿနာဖြစ်လာပါတယ်”
ကိုတင်ဖေ
အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရက တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ လှေနေလှေအောင်း မြင်းဇောင်းမကျန် ခုခံတော်လှန်ကြဖို့ ခုခံစစ်အဖြစ် ကြေညာခဲ့တာဟ၂၀၂၃ခု နှစ် စက်တင်ဘာလ ၇ ရက် ဒီကနေ့ဟာ ၂ နှစ်ပြည့်မြောက်ခဲ့ပြီဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကာလအတွင်းမှာ တစ်တိုင်းပြည်လုံးအတိုင်းအတာနဲ့ စစ်ရေးဖော်ဆောင်မှု အသွင်ကူးပြောင်းပုံအဆင့်ဆင့်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။
အကြမ်းမဖက် ဆန္ဒဖော်ထုတ်နေတဲ့ ပြည်သူတွေကို လမ်းမအလယ်မှာပဲ လူမဆန်စွာ ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့သလို ဦးနှောက်တွေပွင့်ထွက်နေတဲ့ ဆန္ဒပြပြည်သူတွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေဟာ လမ်းမထက်မှာကော၊ မီဒီယာတွေမှာကော၊ ကမ္ဘာ့စာမျက်နှာထက်မှာကော သက်သေအဖြစ်တည်ရှိနေဆဲပါ။ ဘုရင်ရူးနေတဲ့ မင်းအောင်လှိုင်ဟာ ဘာမဆိုလုပ်ဝံ့တယ်ဆိုကတည်းက ပြည်သူကိုအကြောင်းအမျိုးမျိုးပြ ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်တာတွေ ပြုလုပ်လာပါတယ်။
မဲစာရင်းကိုအကြောင်းပြ အာဏာသိမ်းထားတဲ့ စစ်ကောင်စီဟာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆန္ဒပြတဲ့ ပြည်သူတွေကို လမ်းမပေါ်မှာ ပစ်သတ်ခဲ့ကြတယ်၊ စစ်ကြောရေးတွေမှာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြတယ် စာရင်းအတည်မပြုနိုင်တဲ့ အသတ်ခံရသူတွေရှိသလို့ စာရင်းအရဆိုရင်တောင် အသက်မပြည့်သေးတဲ့ ကလေးငယ်တွေအပါအဝင် လူဦးရေသုံးထောင်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ထားပြီးတော့ နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုကြောင့် အကျဉ်းကျနေရသူ တစ်သောင်းခွဲကျော်ရှိနေပါတယ်။ ပြည်သူရဲ့ မဟုတ်မခံ ခုခံတွန်းလှန်စစ်ဟာ ဒီ ၂ နှစ်ကျော်ကာလအတွင်းမှာတင် အတော်လေးခရီးပေါက်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုရမှာပါ။
(more…)
