“တစ်ချိန်က မိုးထဲရေထဲကာလမှာ ကျောင်းသားတစ်စုရဲ့ မွေးနေ့အထိမ်းအမှတ်လေးတစ်ခုကို ပြန်သတိရလာမိလို့ ရေးလိုက်တာပါ။ ဘာအခွင့်အရေးမှမျှော်ကိုးပြီး ကြွားဝါတာမဟုတ်ပေမယ့် အဲဒီအချိန်ကာလက ဒါလုပ်လို့ ဖမ်းမိရင် စစ်ကြောရေးမှာ မသေရုံတမည် နှိပ်စက်ခံရမယ်ဆိုတာ သိသလို၊ ရာသက်ပန်ကျောင်းနားရမှာ၊ နှစ်ရှည်ထောင်ကျမှာတွေကို သိသိရက်နဲ့ လုပ်ခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ အခုပြန်ပြောလို့ရပြီဖြစ်တဲ့ကာလမှာ မှတ်တမ်းတင်ချင်ရုံလေးပါပဲ။ကျွန်တော်တို့ ချစ်ခဲ့ကြတယ်။ချစ်နေဆဲပဲ။ဆက်၍လဲ ချစ်သွားချင်ပါသေးတယ်”
မင်းသွေးသစ်
မြန်မာပြည်မှာ စစ်အစိုးရ ဖိနှိပ်မှုကြီးနေတဲ့ ကာလတုန်းက ရန်ကုန်အရှေ့ပိုင်းတက္ကသိုလ်မှာ မေဂျာမတူ၊ အသက်အရွယ်မတူကြပေမယ့် ယုံကြည်ချက်တူကြတဲ့ လူငယ်တစ်စု စုစည်းမိကြတယ်။အသိအမှတ်ပြုသူမရှိ၊ အလံလွှဲသူမရှိ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဗကသလို့ ခံယူပြီး အမှန်တရားနဲ့တိုင်းပြည်အတွက် နိုင်ရာတာဝန်ထမ်းခဲ့စဉ်ကပေါ့။
“ငါတို့ အကျယ်ချုပ်ကျနေတဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အတွက် မွေးနေ့အထိမ်းအမှတ်လေးတစ်ခု လုပ်ပေးကြရအောင်ကွာ။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီသတင်းကို အကျယ်ချုပ်နေတဲ့ သူကြားရင် ကျောင်းသားလူငယ်တွေထဲမှာလဲ သူ့ကိုမမေ့သေးကြောင်း၊ ထောက်ခံကြောင်း သိရရင် စိတ်အားတက်မှာပဲ”
“ဘယ်လိုလုပ်ကြမှာလဲကွ။မလွယ်ဘူးထင်တယ်။ဆွမ်းကပ်ဖို့လဲ လိုက်ရဲတဲ့သံဃာတွေက အကုန်ထောင်ထဲမှာ၊ မွေးနေ့ပွဲကိုယ့်ဟာကိုယ် လုပ်ပေးဖို့အတွက်လဲ မွေးနေ့ကိတ်မှာရင် ဆိုင်တွေက လုပ်ပေးရဲကြမယ်မထင်ဘူး”
“အားလုံးဝိုင်းစုလိုက်ရင် ပိုက်ဆံနည်းနည်းတော့ရမှာပဲ။ငါ့အသိတစ်ယောက်ကို အကူအညီတောင်းပြီး ဓါတ်ပုံလေးတွေ ထုတ်ခိုင်းမယ်ကွာ။ကျောင်းထဲမှာ မွေးနေ့အထိမ်းအမှတ် လှုပ်ရှားမှုလေးတစ်ခု လုပ်ကြမယ်။အားလုံးသိုသိုသိပ်သိပ်လုပ်ရင် ဘာရှော့မှ မရှိနိုင်ပါဘူး”
(more…)
