“LDF တွေဆိုတာ မနေ့ကထက် ဒီနေ့ပိုကောင်းအောင် လုပ်နေတဲ့ကောင်တွေဆိုတော့ စစ်ရေးအတွေ့အကြုံတွေ လက်နက်တီထွင်တာတွေ ပိုကောင်းလာတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒီကောင်တွေက လွတ်မြောက်နယ်မြေမှာ ခြေကုပ်မယူပဲ သူတို့နယ်မြေကိုပဲ လွတ်မြောက်နယ်မြေဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေကြတာ။ စစ်ကိုင်းတိုင်းရဲ့ ဒေသတော်တော်များများက လွတ်မြောက်နယ်မြေမဟုတ်ပေမယ့် လွပ်လပ်နယ်မြေအဆင့် ရောက်ကုန်ပြီ”
တော်တော်ကြာခဲ့ပြီ …..ကနီနယ်ထဲမှာ လက်နက်စမ်းသပ်ရင်း မတော်တဆဖြစ်ပြီး လူငယ်လေး ၂ ယောက် ကျဆုံးသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီအကြောင်း သတင်းကြားပေမယ့် ထုတ်မရေးဖြစ်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီတုန်းကတော့ လုံခြုံရေးအခြေအနေအရပေါ့။ ပြောရရင် ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်မှာ တက်မလာပဲ ကိုယ့်ဒေသအလိုက် ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာ လုပ်နေတဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေအများကြီးပဲ။ တပ်ဖွဲ့ဆိုတာက ကျေးရွာတခုချင်းဖြစ်ဖြစ် ကျေးရွာအုပ်စုလိုက်ပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်သင်တန်းတွေတက် စုဖွဲ့ထားတဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကိုပြောတာ။ နာမည်တောင် တပ်မထားကြဘူး။
ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်ဘာကြောင့်တက်မလာတာလဲဆိုတော့ အရှင်းဆုံးပြောရရင် မတင်တာ။ ဖုန်းပွတ်သမားနည်းတာ၊ ဖုန်းဘေအကုန်မခံနိုင်တာနဲ့ လိုင်းမကောင်းတာတွေလည်း ပါတာပေါ့။ နောက်တခုကဘာလဲဆိုတော့ ဟိတ်ဟန်ထုတ်စရာ စတိုင်မရှိတာပဲ။ တကယ်တမ်း LDF တွေကြည့်လိုက်ရင် အလန်းစားမောင်းပြန်ရိုင်ဖယ်ကြီးတွေမကိုင်နိုင်ဘူး။