“အကြမ်းဖက်စစ်တပ်ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက ဘာကြောင့်များ ခုလောက်ထိ အရပ်သားတွေအပေါ်မှာ ရက်စက်နိုင်နေသေးတာလဲ။ ပြည်သူအပေါ်ထားရမည့် ကျင့်ဝတ် (၁၀) ပါးထဲက “ပြည်သူကို ရေလို၊ လလို ကျင့်ရမယ်” ဆိုတာ မသိတော့တဲ့ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာမဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေဖြစ်နေပြီလား ?”
ရန်နိုင် – Wiper
ဆန္ဒပြတဲ့သူတွေကို ပစ်ခတ်ဖမ်းဆီးခါစအချိန် လိုက်ဖမ်းလို့ ကျွန်တော်တို့ အိမ်ပေါ်ကိုယ် ပြန်တက်ပြေးရင်းနဲ့ အိမ်ရဲ့အပေါ်ဆုံးထပ် အုတ်ဝရန်တာကနေ စစ်ခွေးတွေကို တိတ်တိတ်ကလေး ချောင်းကြည့်ဖူးတယ်။ မြင်သွားရင်လဲ အပစ်ခံရတဲ့အချိန်ဆိုတော့ ရင်ခုန်ဖို့လဲကောင်းတယ်၊ သူတို့လှုပ်ရှားမှုက တောလိုက်နေတဲ့ မုဆိုးတွေလိုပဲ ခြေသံလုံလုံနဲ့ အရိပ်တွေလိုပဲ ရွေ့နေတာ။
တိုက်အောက်တည့်တည့်ကို ရောက်လာတဲ့ စစ်ခွေးခေါင်းဆောင်က ခပ်အုပ်အုပ်အသံနဲ့ ဆဲတာတခု ကြားလိုက်ရတယ်။ “ မင်းတို့ အဲ့ကောင်တွေကို အိမ်ထဲခေါ်ထား၊ အဲ့ကောင်တွေက မင်းတို့ အမေတွေ၊ နှမတွေကို…. “ ဆိုတဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတယ်။ သူပြောတဲ့စကားအရ ခု သူတို့လိုက်ဖမ်းတဲ့ ဆန္ဒပြသူတွေကို ဘယ်လိုလူတန်းစားတွေလို့ ထင်တာလဲ။ စစ်ခွေးတွေက ဆန္ဒပြသူတွေကို တခြားအရပ်ကရောက်လာတဲ့ သောင်းကျန်းသူတွေလို့ ထင်နေတာလား..။
နောက်ပိုင်းတော့လည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့သိလာရတာက စစ်ခွေးတော်တော်များများက အခြေနေမှန်ကို အချိန်နဲ့တပြေးညီ မသိရှိကြတာပဲ။ အာဏာ သိမ်းစဉ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နေအိမ်ကိုလာဝိုင်းတဲ့ စစ်ခွေးတွေကိုယ်တိုင် သူတို့ဘာလုပ်နေမှန်း မသိကြဘူး။ ပဲခူး၊ တပ်မ (၇၇) က စစ်သားတွေကို ညတွင်းချင်း နေပြည်တော်ကို စစ်ဆင်ရေးသွားရမယ်ဆိုပြီး ပါလာတာဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းလဲ မသိကြောင်း သိရတယ်။ စစ်ခွေးတွေ တော်တော်များများက အထက်ကပေးတဲ့အမိန့်တစ်ခုသာ သိတော့တာကြောင့် ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်မှာ အသိမရှိတော့၊ ဘယ်သူက တရားလဲ၊ ဘယ်သူက မတရားလဲဆိုတာ ရေရေ လည်လည် မတွေးနိုင်ကြသူတွေများတယ်။ အထက်က ခေါင်းထဲထည့်ပေးလိုက်သလောက်ပဲ သိကြတော့တဲ့သူတွေဖြစ်တယ်။