“စစ်ကောင်စီရဲ့ ဝါဒဖြန့်ယန္တရားက သာမန်ပြည်သူတွေရဲ့မသိစိတ်ထဲကို အကြောက်တရားတွေပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ရောက်အောင် ဝါဒဖြန့်ကြတယ်။ Symbolism & Imagery ဆိုတဲ့ မသိစိတ်ထဲကိုစွဲမြဲစေမယ့်ပုံတွေ၊ သင်္ကေတတွေ၊ သီချင်းတွေနဲ့ လူအများရဲ့စိတ်ထဲကို ထိန်းချုပ်နည်းတွေသုံးကြတယ်”
ရန်နိုင်
စစ်အာဏာရှင်တွေရဲ့ ခေတ်အဆက်ဆက် ဖိနှိပ်ခဲ့တဲ့နည်းလမ်းဟောင်းတွေက မရိုးနိုင်ပေမယ့်အခုချိန်ထိ အလုပ်ဖြစ်နေတာကိုတော့ အသိအမှတ်ပြုရမှာပါ။ စစ်တပ်သဘောကို နောကျေနေတယ်ဆိုပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာ စိတ်ဓါတ်စစ်ဆင်ရေးနည်းလမ်းနဲ့ ဝါဒဖြန့်နေတာကိုတော့သိသိရက်နဲ့ ခံနေရတုန်းပါပဲ။ ဂျပိုးကိုလိပ်ဖြစ်အောင် လုပ်ကြံပြောတတ်တဲ့ စစ်အာဏာရှင်တွေက အမှားတွေကိုဝါဒဖြန့်နေပေမယ့် အမှားဖြစ်တယ်လို့ ဝန်ခံလေ့မရှိကြဘူး။
ပြည်သူကို လော်ဘီအားနဲ့ အမြဲတမ်းလိမ်ညာနေတဲ့ စစ်အာဏာရှင်တွေက ထူးထူးခြားခြား “မှားပါတယ်” လို့ ဝန်ခံခဲ့တဲ့ဖြစ်ရပ် တခုတော့ရှိခဲ့ပါတယ်။ တစ်နှစ်ကျော်လာတဲ့အထိ အပစ်ပေးအရေးယူခြင်းမရှိသေးတဲ့ ဝင်းနိမ္မိတာရုံကျောင်းတိုက်ရဲ့ နာယက ဆရာတော်၊ ရွှေကျင်ဂိုဏ်းရဲ့ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင် ဆရာတော်ကို စစ်တပ်က ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ပါ။ PDF တွေပစ်ခတ်တာလို့ စစ်တပ်လော်ဘီတွေက ဝိုင်းလိမ်ခဲ့ပေမယ့် ဖုံးမရပဲအဖြစ်မှန်ပေါ်လာချိန်မှာတော့ သေဆုံးသူဆရာတော်၊ အတူပါလာတဲ့ဆရာတော်နဲ့ ကားသမားတို့ရဲ့အမှားအဖြစ် ပုံဖော်ကြတယ်။