“အမေစုရောက်လာပြီး လုံခြုံရေးတာဝန်ကျစစ်သားလေးကို “သားတို့ရော စားပြီးပြီလား”လို့ ဂရုတစိုက် မေးတယ်။ အမေစုအနားမှာလည်း စစ်တပ်က အကြီးပိုင်းတချို့ခြံရံလာတာဆိုတော့ စစ်သားလေးက ဘာမှပြန်မဖြေရဲဘူး “ဟုတ်ကဲ့” တခွန်းပဲပြောခဲ့ရတယ်။ အမေးခံရတော့ ပီတိတော့ဖြစ်မိတယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ စဥ်းစားတယ်။ မင်းအောင်လှိုင်အတွက် အသက်ပေးပြီး အနီးကပ်လုံခြုံရေးယူနေတဲ့ ငါတို့ကို ဘယ်စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကမှ “နေကောင်းလား..စားပြီးပြီလား” တခွန်းမမေးခဲ့ဘူး”
မောင်ဝိ – Wiper
အမေ….လို့ ပြည်သူအများစုက မြတ်မြတ်နိုးနိုးခေါ်ကြတဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်။ သူက ပြည်သူတွေအပေါ် အကြောက်တရားတွေ၊ ဖိနှိပ်ခံရမှုတွေကို မျက်စိပွင့်နားဖွင့်ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ သူပါ။ မြန်မာ့ဒီမိုကရေစီတိုက်ပွဲမှာလည်း အမျိုးသမီးတန်မဲ့ ဦးဆောင်တိုက်ခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်။ သူ့ဘဝရဲ့ သက်တမ်းတဝက်ကျော်လောက်က စစ်အာဏာရှင်တွေရဲ့ မတရားဖမ်းဆီးထောင်ချတာခံခဲ့ရတာ ဒီကနေ့အထိပါပဲ။
ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဆိုတာ ၁၉၈၈ ခုနှစ်ကစပြီး အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (NLD) ကို စတင်တည်ထောင်သူတွေထဲက ခေါင်းဆောင်တဦးဖြစ်သလို ၁၉၉၀ ခုနှစ်မှာဆိုရင် သူမရဲပါတီက လူထုထောက်ခံမှုနဲ့ ရွေးကောက်ပွဲ အနိုင်ရရှိခဲ့တယ်။ စစ်တပ်က ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်ကို လက်မခံတဲ့အပြင် သူမကို နေအိမ်မှာ ထိန်းသိမ်းခဲ့တယ်။ ဒီလိုဖိနှိပ်မှုများကြားကပဲ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ၁၉၉၁ ခုနှစ်တွင် လူ့အခွင့်အရေးနဲ့ ဒီမိုကရေစီအရေး ကြိုးပမ်းမှုများအတွက် နိုဘယ်လ်ဆုကို ရရှိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီကတဆင့် လျောက်လှမ်းခဲ့တဲ့ ဒီမိုကရေစီခရီးလမ်းဟာ အခက်အခဲမျိုးစုံနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာကို မြင်တွေ့ရတယ်။
ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး လေးစားစရာစိတ်ထားလေး အကြောင်း ကြားသိခဲ့ရတဲ့ အမှတ်တရ အဖြစ်ပျက်လေးတခုလည်း ပြောပြချင်သေးတယ်။ ဒါက စစ်သားတယောက်ရဲ့အတွေ့အကြုံပါ။ သိတဲ့အတိုင်း စစ်ဗိုလ် စစ်သားအများစုက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်တို့လို လူတွေဆိုရင် တပ်ထဲက ဝါဒမှိုင်းတွေမိပြီး အမြင်သိပ်မကြည်ကြဘူး။ အဲ့ဒီလိုဖြစ်အောင်လည်း တပ်ထဲမှာ အမျိုးမျိုးပုံဖျက်ကြတယ်။ အဲ့ဒီလိုပုံဖျက်တော့ ဘာဖြစ်လဲဆိုတော့ တခါမှမမြင်ဖူးတဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အပေါ် တချို့စစ်သားတွေဆိုအမုန်းကြီးမုန်းကြတယ်။
(more…)
