သူတစ်ပါးတို့အပေါ် အနိုင်မယူသင့်ဘဲ အနိုင်ယူခြင်းသည် အနိုင်ကျင့်ခြင်းဖြစ်၏။အနိုင်ကျင့်ခြင်းသည် သားရဲတိရစ္ဆာန်တို့၏ နိုင်ရာစားအပြုအမူနှင့်ဘာမျှမခြားနားပေ။လူ့ဘောင်လူ့လောက၌ အနိုင်ရတိုင်းလည်း အခါခပ်သိမ်းကောင်းသည်မဟုတ်ပါ။
အောင်မှူးဝေ
(၁)
ကျွန်တော်တို့ ပုထုဇဉ်လောက၌ အနိုင်နှင့်အရှုံးသည် စကားများစွာပြော၏။နိုင်မှဖြစ်မည်၊ ရှုံး၍မဖြစ်ဟူသော အမှတ်တံဆိပ်ကို ဦးနှောက်မှာ၊စိတ်အသိမှာ ထင်းခနဲနေပြီးတစ်သက်လုံးစွဲအောင် ရဲရဲနီရိုးရာအသိတရားဖြင့် ရိုက်နှိပ်ပေးလိုက်၏။အနိုင်ရရေးသည် လူ့ဘဝအတွက် ကြီးမားသောအရေးပါအရာရောက်မှုဟု သေသည်အထိမှတ်စွဲသွားစေ၏။လူသားထုအတွက် လူ့သမိုင်းကို အနိုင်ရသူများသာ ရေးကြ၏။ဘာလုပ်လုပ် သူတစ်ပါးထက်သာရမည်။ဘယ်သူနှင့်ပြိုင်ပြိုင် မိမိသာနိုင်ရမည်။မိမိအနိုင်ရမှ အရာရာသည်ကောင်း၏။မိမိရှုံးလျှင် ဘယ်အရာမျှမကောင်း။
အနိုင်ရမည်သာဆိုလျှင်…
တရားသောနည်းဖြင့် အနိုင်ရသည်ဖြစ်စေ၊မတရားသောနည်းဖြင့် အနိုင်ရသည်ဖြစ်စေ။အသေရသော အနိုင်ရမှုဖြစ်စေ၊အရှင်ရသော အနိုင်ရမှုဖြစ်စေ၊မသေမရှင်ရသော အနိုင်ရမှုဖြစ်စေ။လတ်ဆတ်သင်းမြသော အနိုင်ရမှုဖြစ်စေ၊သိုးပုပ်နံစော်သော အနိုင်ရမှုဖြစ်စေ။လှပသောအနိုင်ရမှုဖြစ်စေ၊ရုပ်ဆိုးသော အနိုင်ရမှုဖြစ်စေ။ ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် နိုင်သည်ဆို ပြီးစတမ်းပင် ပုထုဇဉ်သဘာဝ မက်မောတတ်ပါ၏။ပုထုဇဉ်ဆိုရာတွင်အန္ဓပုထုဇဉ် များဖြစ်ကြသည့်-
၁။ ပသာဒမျက်စိဖြင့် မြင်လေ့မရှိသော အန္ဓပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်၊
၂။ ဉာဏ် မျက်စိဖြင့် မြင်လေ့မရှိသော အန္ဓပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်။
(မ၊ဋ္ဌ၊၁။၂၂။)
ထိုပုထုဇဉ် နှစ်မျိုးတို့ကိုသာ အဓိက ရည်ညွှန်းလိုပါ၏။ထိုအကန်း ပုထုဇဉ်နှစ်မျိုးတို့သည် အနိုင်ရလိုဇောဖြင့် လူ့လောကကို ဒုက္ခအကြီးကြီးပေးလေ့ရှိကြောင်း လူ့သမိုင်းဖြစ်ရပ်များတွင် တွေ့ရှိနိုင်ပါ၏။
ပုထုဇဉ်အကန်းတို့သည် ပုထုဇဉ်အကောင်းတို့ထက် ပို၍ ပလွှားတတ်ကြ၏။လူတကာက သူ့ကို အတော်ဆုံး အနိုင်အရဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဟုလည်း အထင်ရောက်စေလို၏။သူ့ကိုအရှုံးသမားဟု မြင်သူဆိုလျှင် ဒုက္ခပေးရန် ဝန်မလေးလှပေ။သူ၏စိတ်ထဲတွင် သူတစ်ပါးကို စိတ်ဆင်းရဲကိုယ်ဆင်းရဲပေးနိုင်လေ လူဖြစ်ရကျိုးနပ်လေလေဟူ၍ ခံယူထားလေ့ရှိ၏။
” ငါ့ကြောင့်သူတစ်ပါး ဆင်းရဲရောက်တာ မကောင်းဘူး။လူမဆန်ရာကျတယ်” ဟူသော အခြေခံ လူ့အကောင်းမြင်စိတ်မရှိ။လူပီသသော နှလုံးသွင်းကောင်းမရှိ။အကောင်းကိုလည်း နှလုံးမသွင်း။ဘာမဆိုအဆိုးဘက်ကကြည့်၍ နှလုံးသွင်း၏။
(more…)
