“မင်းအောင်လှိုင်တပ်တွေ ကချင်ပြည်နယ်ထဲ လမ်းပျောက်ကုန်တယ်ထင်ပါရဲ့။ ကြားထဲ AA တပ်သားတွေကပါ စစ်ကောင်စီတပ်လမ်းပျောက်အောင် ကချင်ပြည်နယ်မှာ ကူညီပေးနေကြ”
ငတွန်
ဒီရက်ပိုင်းထဲ စစ်ခေါင်းဆောင် မင်းအောင်လှိုင်လုပ်နေတဲ့ပုံစံတွေကိုတွေ့တော့ ဖတ်ခဲ့ဖူးတဲ့စာတချို့ထဲက အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ ထပ်တူကျနေပါလားလို့တောင် တွေးမိတယ်။ အကျဉ်းချုပ်ပြောပြရရင် ၁၇၅၀ ခုနှစ်ကာလတွေတုန်းက အင်းဝနန်းဆက်ပျက်သုဉ်းပြီး ဟံသာဝတီထီးနန်း ပြန်ခေါင်းထောင်လာချိန် မုဆိုးဖိုဦးအောင်ဇေယျဆိုတဲ့ နာမည်ဟာလည်း တဖြည်းဖြည်းထင်ရှားလာတယ်။
နောက်တော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မုဆိုးဖိုဦးအောင်ဇေယျဟာ ဟံသာဝတီကသိမ်းထားတဲ့ အင်းဝကိုပြန်သိမ်းပြီး ဟံသာဝတီဘုရင်နန်းစိုက်တဲ့ မြို့တော်အထိကိုပါ စစ်ချီပါလေရော။ ပြောရရင် ဦးအောင်ဇေယျရဲ့ မုဆိုးဖိုတပ်တွေက အဖက်ဖက်မှာ အနိုင်ရပြီး ဟံသာဝတီမြို့တော်နားထိရောက်လာတယ်။ အဲဒီမှာ ဟံသာဝတီဘက်က အတွေ့အကြုံရင့်တဲ့ တလပန်းဆိုတဲ့ စစ်သူကြီးဟာ သူ့တို့တပ်တွေ နေရာစုံမှာရှုံးနေပေမဲ့ ဦးအောင်ဇေယျ ယာယီစခန်းချနေတဲ့မြို့ကို ဇွတ်တိုးတိုက်ဖို့ စီစဉ်တယ်။
ဦးအောင်ဇေယျရဲ့သားတစ်ယောက်ကတော့ ဟံသာဝတီတပ်တွေ ကမူးရူးထိုးဝင်လာကြတဲ့အတွက် အပိုင်ပဲဆိုပြီး တန်ပြန်တိုက်ဖို့ ကြံတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဦးအောင်ဇေယျရဲ့ လက်ရုံးဗိုလ်ချုပ်ကတော့ အဲဒီအကြံဟာမကောင်းဘူး တဲ့တိုးတက်လာတဲ့ ဟံသာဝတီတပ်ကို တဖြည်းဖြည်းဝိုင်းပြီး အင်အားချည့်နဲ့အောင်လုပ်မယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ဦးအောင်ဇေယျဆီ တက်လာတဲ့ ဟံသာဝတီတပ်က စစ်သူကြီး တလပန်းဟာ အရင်အင်းဝနန်းတော်ကိုသိမ်းတုန်းကလည်း အဲဒီဗျူဟာသုံးပြီးတိုက်ခိုက်ခဲ့တာကြောင့်ပါ။
